Het begin

Op een hobbelig heideveld in het Oosterseveld, zonder kleed- en wasruimte, werd de voetbalploeg Olympia geboren. Zo’n vijftien jongens waren daar altijd aan het voetballen en omdat in 1928 de Olympische Spelen waren, vonden zij Olympia wel een toepasselijke naam. Geld was er natuurlijk niet, dus op een paar oude schoenen, in een wit hemdje en een donkere broek werden er vriendschappelijke wedstrijden gespeeld. Eerste voorzitter was J. van Nieuwenhoven. Al gauw deden de veldbewoners een duit in het zakje en werd de contributie bepaald op een kwartje. Na een poosje deden ze mee aan de competitie van de F.V.B. (Friesche Voetbal Bond), maar daarvoor moesten ze wel van het heideveld af. Aan de Nieuweweg werd een nieuw terrein gevonden.

Olympia wordt Olyphia

Inmiddels was Olympia Olyphia geworden. Op het moment dat er een officiële registratie bij de bond plaats vond, bleken er al twee clubs met de naam Olympia te bestaan, de ene afkomstig uit Gouda, de andere uit Boxmeer. Gekozen werd toen voor Olyphia, een naam die de plaatselijke smid per ongeluk op de bestelde speldjes had gezet. De speldjes kreeg de club door de fout gratis, maar hierdoor is wel de naam Olyphia ontstaan. Er konden echte wedstrijden worden gespeeld en men kwam direct terecht in de derde klas, dit omdat de vierde klas toen nog niet bestond.

Fusie met Leonidas

Er was nog een voetbalclub in Noordwolde. Deze club luisterde naar de naam Leonidas. Deze club had een terrein aan de andere kant van het dorp vlakbij het tramstation. Leonidas kreeg één van de mooiste voetbalvelden van de omgeving toen ze het sportveld op ‘t Oost (Renbaan) in gebruik namen. Er werd een prachtige tribune neer gezet, die toen samen met de renvereniging geëxploiteerd werd.

Olyphia werd ingedeeld met o.a. Jubbega, Bergum, Houtigehage, Leonidas en nog een aantal andere clubs. De wedstrijden tegen Leonidas konden zeer grimmig zijn. Er was namelijk haat en nijd tussen deze twee bevolkingsgroepen. Overdag werkten zij met elkaar, maar op het veld konden ze elkaar niet luchten of zien, ook al waren ze familie. De komst van meester de Groot naar de school aan de Nieuweweg in 1931 bracht daar verandering in. Na heftige woordenwisselingen en vele scheldkanonnades kwam toch eindelijk de fusie tot stand in 1936.

Het Oosterse- en Westerseveld werden één. Financieel en in aanzien ging de club er aardig op vooruit. Na jaren fietsen naar Drachten of Houtigehage en met een zware wedstrijd in de benen weer terug, was er geld over om een bus te laten rijden. Onder het genot van een aantal moppen of een muzikale ondersteuning was het meestal prettig reizen.

Toonaangevende derde klasser in de jaren veertig en vijftig

In de vijftiger jaren werd Olyphia uitgeroepen tot de sportiefste derde klasser. Het jaar 1956 werd een gloriejaar, Olyphia behaalde een kampioenschap. Tegen De Kooi uit Joure werd gewonnen met 2-1. Met zeven bussen en 25 auto’s ging men terug naar Noordwolde waar honderden mensen hen bij de Borstoline stonden op te wachten. Helaas lukte het dat jaar niet om via de promotiecompetitie naar de 2e klasse te promoveren.

In 1959 behaalde Olyphia weer een kampioenschap en mochten ze opnieuw in de promotiecompetitie aantreden voor twee plaatsen in de tweede klasse. In een nacompetitie met PJC (Oude Pekela), Valthermond en Hunsingo (uit het Groningse Winssum) eindigde Olyphia uiteindelijk als eerste. Toch was de promotie geen vanzelfsprekendheid, op de slotdag moest Olyphia een 2-0 achterstand in Winssum wegwerken. Dat lukte dankzij twee doelpunten van topscorer Henk Dammers. Andere bekende namen die in 1959 deel uitmaakten van het team dat zorgde voor de eerste promotie naar de tweede klasse waren onder meer doelman Foppe Nijholt, Harm Vermeeren, Cees van Nieuwenhoven, Hans Kok, Henk Jongebloed, Tonny Bosch, Ben Boers, Nico Jedema en uiteraard aanvoerder 'kleine' Hennie Boers. Helaas redde Olyphia het niet in de tweede klasse, en bleef het verblijf daar beperkt tot één seizoen.

Een nieuw complex aan de Elsweg

In de jaren zestig wisselde Olyphia kampioenschappen in de vierde klasse af met degradaties uit derde. Na de degradatie uit de tweede klasse degradeerde Olyphia in 1962 naar de vierde klasse, in 1964 volgde promotie naar de derde klasse, in 1966 volgde weer een nieuwe degradatie, maar in 1969 werd opnieuw de promotie naar de derde klasse gevierd. Een mooie afsluiting van het eerste jaar op een nieuw complex.

In 1968 werd het sportpark aan de Elsweg namelijk in gebruik genomen. In 1973 haalde Olyphia onder trainer Koene Koopman uit Wolvega (zelf oud-keeper bij de profclub Leeuwarden) de noordelijke bekerfinale, waarin in Norg eervol werd verloren van Hoogeveen met 3-0. Spelers die in actie kwamen tijdens de bekerfinale waren onder meer Joop Dijkstra, Wim Hankel, Jaap Eisen, Hannie Veldhuizen en doelman Sander Wemer.

In 1974 werd er een prachtige kantine neergezet, van waaruit nog meer activiteiten ontplooid werden. In 1977 keerde Olyphia na hard werken terug in de derde klasse. Zo’n 800 supporters begeleidden de groen-witten naar de titel in Havelte, waar met 1-4 werd gewonnen. Het was ook in de jaren '70 dat de voetbalvereniging Olyphia een sportvereniging (omnivereniging) werd. Onder de naam Olyphia konden ze verschillende sporten onderbrengen. De basketbalvereniging Nortepé was de eerste die hier gebruik van maakte.

Het was in 1978 dat men het 50-jarig bestaan vierde met ondermeer een jubileumwedstrijd tegen aanstaand hoofdklasser Steenwijk en ‘s avonds een muziek- en dansfeest met Reitse de Jong. De dug-outs werden eind jaren zeventig in gebruik genomen en het eerste clubblad zag het levenslicht. Vanaf de promotie in 1977 groeide Olyphia uit tot een stabiele derde klasser.

Na vier tweede plaatsen toch kampioen in de derde klasse

Onder de trainers Wim Plekkenpol (1980-1982) en de in1998 overleden Hille Boonstra (1982-1985) werd Olyphia een aantal seizoenen tweede in de derde klasse achter respectievelijk Harlingen (1983), GVAV Rapiditas (1984). In 1985 eindigde Olyphia samen met de Groningse studentenvereniging Forward bovenaan in de derde klasse. Een beslissingswedstrijd in Roden bleek noodzakelijk.

Op hemelvaartsdag 1986 omzoomden 3.200 (!) toeschouwers het veld in Roden, waar uiteindelijk na verlenging met 2-2 werd gelijkgespeeld. De zondag erop moest opnieuw worden aangetreden, nu in Norg, voor 2.300 toeschouwers. Het werd opnieuw een spannende wedstrijd, waarin Harrie Jongebloed Olyphia op voorsprong zette. Die voorsprong bleef tot vijf minuten voor tijd staan, waarna Forward twee maal toesloeg en op een 2-1 voorsprong kwam. Arie Flobbe kreeg in de blessuretijd nog een mogelijkheid alsnog gelijk te maken, maar miste ternauwernood het doel. In de nacompetitie met CEC, Muntendam en Nicator bleken de krachten van Olyphia op.

In het seizoen 1985-1986 slaagde Olyphia er onder leiding van trainer Jan Brassien uit Steenwijk en elftalleider Hennie Boers dan eindelijk in kampioen te worden van de derde klasse. De beslissende wedstrijd tegen directe concurrent VAKO uit Vries werd na een 1-2 achterstand uiteindelijk in de laatste zeven minuten met 3-2 gewonnen. Grote man was voorstopper Jan Veenhouwer, die de winnende treffer maakte. Een week later zette Olyphia de kroon op het werk tijdens de laatste speelronde, door in Groningen met 1-2 te winnen bij Oosterparkers. De tweede promotie naar de tweede klasse uit de clubhistorie was daarmee een feit. 

Helaas bleek ook dit verblijf slechts één seizoen te duren, al liet Olyphia wel Steenwijk en ASVB uit Blijham onder zich. In een beslissingswedstrijd tegen Friesland uit Leeuwarden werd in Roden met 2-2 gelijkgespeeld, waarna een nieuwe beslissingswedstrijd in Drachten kansloos met 3-0 verloren ging. In het najaar van 1986 kwam er een overdekte tribune met zit- en staanplaatsen langs het hoofdveld en de kantine onderging een belangrijke uitbreiding. Martin Kamstra kon tussen 1987 en 1989 met veel moeite zijn elftal in de derde klasse houden. Achteraf gezien leverde Kamstra hiermee een behoorlijke prestatie, omdat diverse spelers waren gestopt of inmiddels op leeftijd waren geraakt en daardoor blessuregevoelig.

Afscheid van Mister Olyphia

In 1989 keerde Jan Vrind als trainer bij Olyphia terug. Onder zijn leiding degradeerde Olyphia in 1990 naar de vierde klasse en een jaar later was er ook degradatiegevaar in de vierde klasse. Nadat leider Hennie Boers de honneurs twee wedstrijden had overgenomen, hield oud-speler Arie Flobbe, die overkwam van Boyl, de club in 1991 in de vierde klasse.

In dat jaar, 1991, legde ook de 70 jaar geworden Wiebe Trompetter zijn voorzittershamer neer. De in 2004 op 83-jarige leeftijd overleden 'Mister Olyphia' kweet zich in twee periodes maar liefst 27 jaar van die taak. In het seizoen 1991-1992 leek Olyphia lange tijd op weg naar de titel in de vierde klasse. Uiteindelijk eindigde Tijnje met een punt voorsprong op Olyphia bovenaan. In de nacompetitie waren Nieuweschoot en De Sweach de tegenstander. In Heerenveen werd Nieuweschoot verslagen, ook De Sweach won van Nieuweschoot, maar met een grotere marge dan Olyphia. Het duel tussen Olyphia en De Sweach moest dus de beslissing brengen, waarbij de ploeg uit Beetsterzwaag door het betere doelsaldo genoeg had aan een gelijkspel. Uiteindelijk werd het 1-1 en kwam Olyphia één doelpunt tekort voor promotie.

Magere jaren

Het tweede seizoen van Flobbe als hoofdtrainer verliep tegenvallend, Flobbe vertrok daarop naar Ruinerwold. Onder diens opvolger Tjitte de Boer uit Lemmer beleefde Olyphia een slechte eerste seizoenshelft. Het klikte niet tussen de trainer en de groep, waarna jeugdtrainer Klaas Betten het seizoen afmaakte. Meer dan een voorlaatste plaats zat er niet in. Ook de twee volgende seizoenen onder leiding van oud-Ajax-speler Guido Pen verliepen erg tegenvallend met lage klasseringen. In het seizoen 1996-1997 volgde de degradatie naar de vijfde klasse, onder Marinus van Gorkum uit Sneek werden in 22 competitieduels maar 2 punten behaald.

Een dieptepunt: Olyphia in de zesde klasse

Twee jaar later volgde het dieptepunt in de historie van de club, toen Olyphia naar de zesde klasse degradeerde onder trainer Richard Eyer. De voorzitters bij Olyphia volgden elkaar na het vertrek van Trompetter snel achter elkaar op. Het vele wisselen van bestuursleden, trainers en spelers in die periode heeft Olyphia geen goed gedaan. Na een seizoen in de middenmoot werd in 2000 Jan 'Broer' Nieuwland trainer bij Olyphia. Nieuwland leidde Olyphia in 2001 ongeslagen - met slechts twee gelijke spelen - naar het kampioenschap, een unicum in de clubhistorie.

De wederopstanding

In 2004 werd André Bloemhoff, tot dan speler/trainer bij Zandhuizen, de opvolger van Nieuwland. In feite was er sprake van een trainersruil, want Nieuwland volgde bij Zandhuizen Bloemhoff op. Naast zijn waarde als trainer bleek Bloemhoff ook als voetballer van grote waarde voor Olyphia, in zijn eerste seizoen leidde Bloemhoff Olyphia souverein naar het kampioenschap van de vijfde klasse, dat in Kraggenburg werd behaald. In Bloemhoffs tweede seizoen leek Wacker van Dijk vrij makkelijk op weg naar het kampioenschap en stond het halverwege maar liefst negen punten voor op Olyphia. Na de winterstop liet Wacker van Dijk echter wekelijks punten liggen en begon Olyphia steeds beter te draaien. Onder aanvoering van de teruggekeerde Johnny Jansen werd de achterstand binnen de kortste keren ongedaan gemaakt en kon opnieuw de kampioensvlag worden gehesen, en kwam Olyphia daarmee na 16 seizoen afwezigheid terug in de derde klasse.

Bloemhoff 'slachtoffer' van eigen succes

Door de twee kampioenschappen onder Bloemhoff ontstond in de zomer van 2006 bij Olyphia wel een trainersprobleem. Olyphia was dankzij de goede prestaties terug in de derde klasse en voor dat niveau miste Bloemhoff de benodigde trainerspapieren. Bovendien was een combinatie trainer/speler op dat niveau niet toegestaan. Wim Plekkenpol, eerder al twee periodes trainer van de club, bleek bereid het stokje over te nemen, met Bloemhoff als assistent. Bloemhoff ging ondertussen de benodigde diploma's halen. Plekkenpol zou twee seizoenen trainer blijven, waarin stabiele middenmootposities werden bereikt. Toen Bloemhoff in 2008 zijn diploma op zak had en inmiddels niet meer in het eerste speelde, volgde hij Plekkenpol weer op.

Voor de derde keer tweede klasser

In het seizoen 2008/2009 bereikte Olyphia de nacompetitie om promotie naar de 2e klasse, als nummer vier van de derde klasse. De manier waarop die nacompetitieplaats behaald werd was curieus. Niet alleen verloor Olyphia op de laatste speeldag met 2-4 van Beilen, alle andere uitslagen op die dag vielen ook gunstig uit. Daardoor kon Olyphia de tweede periodetitel overnemen van de gedegradeerde periodewinnaar Dwingeloo. In de nacompetitie werd uit met 3-1 verloren van Geel-Wit, thuis won Olyphia met dezelfde cijfers, na penalty's verloor Olyphia uiteindelijk van de eilandbewoners.

Een jaar later bereikte Olyphia opnieuw de nacompetitie om promotie. In Drachten keek Olyphia bij ONB halverwege tegen een verdiende 1-0 achterstand aan. Onder aanvoering van Johnny Jansen pakte Olyphia de zaken in de 2e helft energiek aan en werd de 1-0 achterstand omgebogen in een 2-4 overwinning. De return werd eveneens gewonnen, met 2-1. In de tweede ronde was tweede klasser Leeuwarden de tegenstander. In de Friese hoofdstad werd het 2-2, op eigen veld kon op 6 juni 2010 de derde promotie naar de 2e klasse in de clubhistorie worden behaald. Na een 0-0 ruststand won Olyphia uiteindelijk door een schot van grote afstand van Remon Hankel met 1-0, waardoor na 24 jaar de terugkeer in de tweede klasse een feit was. Wie had dat tien jaar eerder, toen Olyphia in de middenmoot van de zesde klasse speelde, kunnen denken?

Helaas bleek voor Olyphia het spreekwoord driemaal is scheepsrecht niet op te gaan, want ook in het seizoen 2010-2011 volgde uiteindelijk na één seizoen degradatie naar de derde klasse. Olyphia behaalde uit 26 duels 26 punten en liet SC Emmeloord en Forward onder zich. In de nacompetitie tegen degradatie trof Olyphia opnieuw ONB uit Drachten. Op eigen veld won Olyphia met 1-0, in Drachten verloor Olyphia uiteindelijk met 3-1, waardoor degradatie naar de derde klasse een feit was.

André Bloemhoff maakte in december 2010 bekend Olyphia na zeven seizoenen te gaan verlaten en vond al snel een nieuwe uitdaging als hoofdtrainer van VV De Blesse. Als opvolger van Bloemhoff werd de pas 22-jarige Allard van der Meer benoemd.

Olyphia nu en in de toekomst

Anno 2011 beschikt Olyphia over een vijftal seniorenelftallen, een enthousiast dameselftal, en jeugdteams in alle categorieën. Ook is er in 2010 een beleidsplan gepresenteerd, dat richting geeft aan waar Olyphia in de toekomst naar toe wil. Het beleidsplan is elders op deze website te downloaden.